هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با تصاویر زیبا و استعاری، تأثیرات مختلف طبیعت مانند دریا، ماه، و سیلاب را بر محیط و انسان توصیف میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند زیبایی، شور و هیجان، و تأثیرات روحی و عاطفی طبیعت اشاره دارد.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی ادبی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۰۰ - نماید جلوهٔ عکسش ز بس بیتاب دریا را
نماید جلوهٔ عکسش ز بس بیتاب دریا را
بلرزد عضو عضو از قطره چون سیماب دریا را ۱
رسد فیض دگر زاهل نظر کامل عیاران را
فلک سان محشر کوکب کند مهتاب دریا را ۲
غبار آلوده سازد صحبت دیوانگان دل را
مکدر می کند آمیزش سیلاب دریا را ۳
صفای حسن ظاهر پاک گوهر را دهد زینت
بود شور دگر در جلوهٔ مهتاب دریا را ۴
بلرزد عضو عضو از قطره چون سیماب دریا را ۱
رسد فیض دگر زاهل نظر کامل عیاران را
فلک سان محشر کوکب کند مهتاب دریا را ۲
غبار آلوده سازد صحبت دیوانگان دل را
مکدر می کند آمیزش سیلاب دریا را ۳
صفای حسن ظاهر پاک گوهر را دهد زینت
بود شور دگر در جلوهٔ مهتاب دریا را ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - از فلک هرگز نخواهم آرزوی خویش را
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - بزم عشق است و قدح کام نهنگ است اینجا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
