هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد و رنج خود میگوید و با استفاده از تصاویر طبیعی مانند موج دریا و گل، احساسات خود را بیان میکند. او از نازکبودن تن خود و تأثیرپذیری از محیط اطراف سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاطفی و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا سنگین باشد. درک عمیقتر آن نیاز به تجربه و بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۱۵ - ترسم که خراشد تن نازک بدنم را
ترسم که خراشد تن نازک بدنم را
از نکهت گل جامه مکن سیم تنم را ۱
چون موج که برهم خورد از وی کف دریا
در خاک درد دل ز طپیدن کفنم را ۲
از نکهت گل جامه مکن سیم تنم را ۱
چون موج که برهم خورد از وی کف دریا
در خاک درد دل ز طپیدن کفنم را ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۳۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - می دهد طرز نگاهت یاد می نوشی مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - سخت پر شد در غم عشقت تن محزون ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
