شماره ۱۲۲ - منع نتوان کرد از بی طاقتی سیماب را

منع نتوان کرد از بی طاقتی سیماب را
مشکل است آری عنان داری دل بیتاب را ۱

چون حسب کامل عیار افتاد از گوهر مپرس
کس نمی جوید نسب خورشید عالمتاب را ۲

مخزن دل را زبان خامشی باشد کلید
یافتم از بستن لب فیض فتح الباب را ۳

در شب هجرت چو چشمم گوهر افشانی کند
می کشد در گوش دریا حلقهٔ گرداب را ۴

در حریم وصل از فیض شمیم زلف او
کرده محکم هر نفس در کام دل قلاب را ۵

از بناگوشی کزو صبح تجلی را صفاست
می نماید حلقهٔ زلفش گل مهتاب را ۶

ابروش زان شعلهٔ رخسار شد خون ریزتر
می برد با آنکه از شمشیر، آتش آب را ۷

آرزوی خاطر از بحرین چشم و دل بجوی
گر تو جویا طالبی آن گوهر نایاب را ۸