هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و انتقادی است که به موضوعاتی مانند حیرت، ریا، خودستایی، غم و خاموشی میپردازد. شاعر از دیدهٔ حیران، ریاهای زاهد، خودستایی و غمهای پنهان سخن میگوید و در نهایت به اهمیت خاموشی و گشایش درون اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۲۹ - به رویم دیدهٔ حیران در فیضی گشود اینجا
به رویم دیدهٔ حیران در فیضی گشود اینجا
چو شبنم باختم از یک نگه بود و نبود اینجا ۱
نماز و سبحه و کبر و ریا ارزانی زاهد
بود بر خاک خجلت روی مالیدن سجود اینجا ۲
کدامین عیب باشد هم ترازو خودستایی را
بود بر ساده لوحی رحم کو خود را ستود اینجا ۳
چه پرسی حال دل کان غمزه هر کس را بزد تیغی
نخستین ضرب دست خویشتن را آزمود اینجا ۴
چو گل تا کی سراپا خنده بودن ای ز خود غافل
فغانی هم چو بلبل می توان گاهی سرود اینجا ۵
گشاد کار دل در بند خاموشی بود جویا
چه درها بر رخم از لب فروبستن گشود اینجا ۶
چو شبنم باختم از یک نگه بود و نبود اینجا ۱
نماز و سبحه و کبر و ریا ارزانی زاهد
بود بر خاک خجلت روی مالیدن سجود اینجا ۲
کدامین عیب باشد هم ترازو خودستایی را
بود بر ساده لوحی رحم کو خود را ستود اینجا ۳
چه پرسی حال دل کان غمزه هر کس را بزد تیغی
نخستین ضرب دست خویشتن را آزمود اینجا ۴
چو گل تا کی سراپا خنده بودن ای ز خود غافل
فغانی هم چو بلبل می توان گاهی سرود اینجا ۵
گشاد کار دل در بند خاموشی بود جویا
چه درها بر رخم از لب فروبستن گشود اینجا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - پیچ و تاب غم فزاید انبساط مرد را
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - نمی دانم چرا با من به حکم بدگمانی ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
