شماره ۱۲۸ - پیچ و تاب غم فزاید انبساط مرد را

پیچ و تاب غم فزاید انبساط مرد را
دل طپیدن دست گلباز است عاشق درد را ۱

هر که تن را دوست دارد دشمن جان خود است
به که افشانی ز دامان ذلت این گرد را ۲

پشت و روی کار خود با چشم عبرت دیده است
چون گل رعنا نخواهد آنکه سرخ و زرد را ۳

امتیاز اهل تجرد را بود از کسر نفس
نشکنند ارباب دفتر گوشهٔ هر فرد را ۴

حاصلی جویا ز سرد و گرم عالم برنداشت
هر که نپسندید اشک گرم و آه سرد را ۵