هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از غم و اندوه، عشق و دوری از معشوق سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند اشک، گل، بلبل، سرو و لاله، احساسات عمیق خود را بیان میکند. او از درد فراق و داغ مهر معشوق مینالد و جهان را در ماتم این دوری میبیند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استعارههای شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه و عشق نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۱۶۷ - با اشک تا ز دیده به رویم چکیده است
با اشک تا ز دیده به رویم چکیده است
دل عندلیب گلشن رنگ پریده است ۱
دور از خرام سرو تو ماتم سراست باغ
هر لاله بسملی است که در خون تپیده است ۲
آن بیخودی که محرم بزم وصال اوست
بوی گل است یا نفس آرمیده است ۳
در طالع کسی که بود داغ مهر او
چون صبح از نخست گریبان دریده است ۴
در چشم آن که واله نیرنگ رنگ نیست
آز از شفق چو دامن در خون کشیده است ۵
دل عندلیب گلشن رنگ پریده است ۱
دور از خرام سرو تو ماتم سراست باغ
هر لاله بسملی است که در خون تپیده است ۲
آن بیخودی که محرم بزم وصال اوست
بوی گل است یا نفس آرمیده است ۳
در طالع کسی که بود داغ مهر او
چون صبح از نخست گریبان دریده است ۴
در چشم آن که واله نیرنگ رنگ نیست
آز از شفق چو دامن در خون کشیده است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - زدل جز عجز و زاری خوشنما نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - دارد حیات، عالمی و جان پدید نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.