شماره ۲۴۸ - گلشن در این بهار نه تنها شکفته است

گلشن در این بهار نه تنها شکفته است
کهسار و شهر و بیشه و صحرا شکفته است ۱

شکر خدا که باز ز فیض بهار دهر
از بس شکفته تا به دل ما شکفته است ۲

با صد هن چرا نزن خنده بر چمن
دل را که غنچه های تمنا شکفته است ۳

یک گل برای زینت این نه چمن بس است
دنیاست گلستان چو دل ما شکفته است ۴

از خنده های خشک مجو انبساط دل
جام تهی ز باده گل ناشکفته است ۵

عالم تمام یک دهن خنده شد چو گل
جویا ز بس سراسر دنیا شکفته است ۶