هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به پرسش‌های فلسفی و عرفانی درباره منشأ نور، روشنایی، و تجلی‌های الهی می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند آتش، ستاره، قطره خون، و برق برای بیان مفاهیم عمیق استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۶۲ - کوکب به فلک زآتش پنهان که جسته است؟

کوکب به فلک زآتش پنهان که جسته است؟
این مشت شرر از دل سوزان که جسته است؟ ۱

از دل نشنیدیم بجز رایحهٔ درد
این قطرهٔ خون از سر مژگان که جسته است؟ ۲

تا دامن محشر ز تک و تاز نماند
این گوی فلک از خم چوگان که جسته است؟ ۳

هر ذرهٔ ناچیز از او طور تجلی است
این روشنی از شمع شبستان که جسته است؟ ۴

از پرتو او هر مژه ام شد رگ برقی
این کوکب روشن زگریبان که جسته است؟ ۵

خاکستر آیینهٔ دلهای سیاه است
این گرد ندانم که زدامان که جسته است؟ ۶

افروخته جویا زنگه بزم دو عالم
این برق ز ابر صف مژگان که جسته است؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۱ - تا تو رفتی صحن گلشن کشت آفت دیده است
گوهر بعدی:شماره ۲۶۳ - چسبیده بهم گرچه لب از شهد نکاتت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.