خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر رنج‌های روحی و جسمی شاعر است که از بی‌قراری، اضطراب و ناآرامی رنج می‌برد. او از عشق، درد و تقدیر ناخوشایند خود می‌نالد و احساس می‌کند که حتی در خواب نیز آرامش ندارد. شاعر از وضعیت خود ناراضی است و به‌ظاهر تسلیم سرنوشت شده، اما هنوز امید و جست‌وجو برای آرامش در او وجود دارد.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با مضامین غم‌انگیز و پیچیدگی‌های احساسی موجود در شعر، برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. نوجوانان در این سن معمولاً توانایی تحلیل و درک چنین موضوعاتی را دارند.

هیچگه بی پیچ و تاب این جسم غم فرسوده نیست
رشتهٔ جانم رنگ خواب ار شود آسوده نیست

حیف بر تن گر نه چون فانوس دارد سوز عشق
وای بر دل گر به رنگ غنچه خون آلوده نیست

اضطرابی هست در طالع، دل از کف داده را
بخت ما سرگشتگان در خواب هم آسوده نیست

ساخت همت فارغ از درد سر محتاجی ام
جبهه ام جویا ز صندل چون هلال اندوده نیست

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir