هوش مصنوعی:
این شعر با تصاویر شاعرانه و احساسی، صحنههایی از طبیعت و عواطف انسانی را به تصویر میکشد. اشکریزی آسمان، شکستن شیشهٔ رنگ، تابش پرتوهای آتشین بر کوهها، و ریزش اشکهای بیپایان از جمله مضامین اصلی آن هستند. شعر به احساسات عمیق و دردهای درونی اشاره دارد و با استفاده از عناصر طبیعی مانند شفق، مهتاب، و شبنم، فضایی عاطفی و نمادین خلق میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاطفی عمیق و نمادهای پیچیده است که درک آن به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای غنی و زبان شاعرانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۹۴ - جوش اشکم از شفق بر آسمان خوناب ریخت
جوش اشکم از شفق بر آسمان خوناب ریخت
شیشهٔ رنگم شکست و بر زمین مهتاب ریخت ۱
پرتوی از آتش خوی تر بر کهسار تافت
از دل خارا شرر چون قطره های آب ریخت ۲
دور از آن خاک سر کوبسکه می پیچم به خویش
از جگر تا دیده اشکم رنگ صد گرداب ریخت ۳
تا نسیم نسترن زار بناگوشت وزید
شبنم از هر قطرهٔ اشکم در سیراب ریخت ۴
شیشهٔ رنگم شکست و بر زمین مهتاب ریخت ۱
پرتوی از آتش خوی تر بر کهسار تافت
از دل خارا شرر چون قطره های آب ریخت ۲
دور از آن خاک سر کوبسکه می پیچم به خویش
از جگر تا دیده اشکم رنگ صد گرداب ریخت ۳
تا نسیم نسترن زار بناگوشت وزید
شبنم از هر قطرهٔ اشکم در سیراب ریخت ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - دختر رز خلف سلسلهٔ بیهوشی است
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - همین نه مصرع موزون تراقد دلجوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
