شماره ۳۲۸ - چو با تو کار دل ای ماهپاره افتاده است

چو با تو کار دل ای ماهپاره افتاده است
زچشم اشک بعینه ستاره افتاده است ۱

زبان سرمهٔ دنباله دار می گوید
سیاه مستی چشمش گذاره افتاده است ۲

مرا ز دیدن صبح دوباره شد روشن
که چرخ را نفسش در شماره افتاده است ۳

زجوش موج طراوت ترا زلجهٔ حسن
بهار عنبر خط بر کناره افتاده است ۴

سزد ز خویش چو شبنم روم به بال نگاه
مرا که بر تو گذار نظاره افتاده است ۵

ترا دلیل به بیچارگی دل جویا
همین بس است که در فکر چاره افتاده است ۶