هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر ناساس مفاهیمی مانند عشق، شکرگزاری، بیخودی و وصال به معشوق الهی سروده شده است. شاعر تأکید میکند که شکایت از سختیهای راه عشق و نادیده گرفتن نعمتهای الهی، نوعی کفران نعمت است. همچنین، بیخودی و مستی عرفانی را کلید گشایش دل میداند و آرزوی وصال را در بهشت توصیف میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از اصطلاحات خاص ادبیات عرفانی ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند «مستی» و «بیخودی» نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۳۳۸ - کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است
کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است
شکوه از جورش مکن زنهار کافر نعمتی است ۱
با وجود دست و پا در راه جست و جوی او
اندکی استادگی بسیار کافر نعمتی است ۲
بی خودی مفتاح قفل بستهٔ دل بود
شکوه از مستی مکن مکن هشیار کافر نعمتی است ۳
در شب وصلش که بعد از عمرها رو داده است
باده نوشان مستی سرشار کافر نعمتی است ۴
چون توانم گفت زنار دلم گردیده زلف
زلف را مانایی زنار کافر نعمتی است ۵
ای که همچون سینه ات صندوق سری داده اند
راز پنهان بر لب اظهار کافر نعمتی است ۶
منکه جویا از خیالش در بهشت افتاده ام
آرزو کردن وصال یار کافر نعمتی است ۷
شکوه از جورش مکن زنهار کافر نعمتی است ۱
با وجود دست و پا در راه جست و جوی او
اندکی استادگی بسیار کافر نعمتی است ۲
بی خودی مفتاح قفل بستهٔ دل بود
شکوه از مستی مکن مکن هشیار کافر نعمتی است ۳
در شب وصلش که بعد از عمرها رو داده است
باده نوشان مستی سرشار کافر نعمتی است ۴
چون توانم گفت زنار دلم گردیده زلف
زلف را مانایی زنار کافر نعمتی است ۵
ای که همچون سینه ات صندوق سری داده اند
راز پنهان بر لب اظهار کافر نعمتی است ۶
منکه جویا از خیالش در بهشت افتاده ام
آرزو کردن وصال یار کافر نعمتی است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۷ - ناخنی گر می زند بر دل نوای سازهاست
گوهر بعدی:شماره ۳۳۹ - آرام در مقام رضای خدا گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.