هوش مصنوعی:
این شعر به موضوعاتی مانند عشق الهی، وفاداری، ناامیدی و رضایت از تقدیر الهی میپردازد. شاعر از عشق به خاندان پیامبر (آل عبا) سخن میگوید و نگران سردی دلها و بیوفایی است. همچنین، از زیباییهای طبیعت و تأثیرات عاطفی آن بر روح انسان یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند ناامیدی و دلسردی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۳۹ - آرام در مقام رضای خدا گرفت
آرام در مقام رضای خدا گرفت
دست کسی که دامن آل عبا گرفت ۱
باشد چو صبح هر نفسش مایهٔ حیات
مهرت به دل هر آنکه زصدق و صفا گرفت ۲
ترسم مباد سنگ شود شیشهٔ دلم
از بس ز سردمهری آن بیوفا گرفت ۳
در پرده شمیم گل از شرم شد نهان
رنگت چو ا زخمار می از رخ هوا گرفت ۴
خون کدام بلبل بیدل به خاک ریخت
کز گل بهار زر به سپر خونبها گرفت ۵
داغم که امشب آینهٔ زنگ بسته ی
آن هرزه خرج جلوه ز مه رونما گرفت ۶
جویا! زتلخکامی نومیدی آرمید
کام خود آنکه از دل بی مدعا گرفت ۷
دست کسی که دامن آل عبا گرفت ۱
باشد چو صبح هر نفسش مایهٔ حیات
مهرت به دل هر آنکه زصدق و صفا گرفت ۲
ترسم مباد سنگ شود شیشهٔ دلم
از بس ز سردمهری آن بیوفا گرفت ۳
در پرده شمیم گل از شرم شد نهان
رنگت چو ا زخمار می از رخ هوا گرفت ۴
خون کدام بلبل بیدل به خاک ریخت
کز گل بهار زر به سپر خونبها گرفت ۵
داغم که امشب آینهٔ زنگ بسته ی
آن هرزه خرج جلوه ز مه رونما گرفت ۶
جویا! زتلخکامی نومیدی آرمید
کام خود آنکه از دل بی مدعا گرفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۸ - کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است
گوهر بعدی:شماره ۳۴۰ - کام دو جهان در قدم زاری دلهاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.