شماره ۳۵۳ - تنها نه در ره تو مرا شمع آه سوخت

تنها نه در ره تو مرا شمع آه سوخت
تا پیه چشم بود چراغ نگاه سوخت ۱

دودش بهار عنبر دریای رحمت است
هر دل که او در آتش شرم گناه سوخت ۲

زان جلوه ای که حسن تو امشب بکار برد
دیدم ستاره داغ شد از رشک و ماه سوخت ۳

چون شمع زآتش دل شب زنده دار خویش
ما را شب فراق تو موی کلاه سوخت ۴

ظالم مروتی بدل ناز پرورم
بیچاره در غم تو به حال تباه سوخت ۵

آن را که نیست زنده چو جویا دلش به عشق
چون شمع بر مزار به لب مد آه سوخت ۶