هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه از عشق و شوق به معشوق و رنجهای عاشق میگوید. شاعر از زیبایی معشوق، اشکهای خونین، آههای سوزان و امید به رحمت الهی سخن میگوید. تصاویری مانند گل، بلبل، آیینه، خنجر و کوثر برای بیان احساسات استفاده شدهاند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین برخی تصاویر مانند 'خون ریختن از مژگان' یا 'خنجر برون آوردن از جگر' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۴۱۶ - مشو دل تنگ چون از عارضش خط سر برون آرد
مشو دل تنگ چون از عارضش خط سر برون آرد
که این آیینه حسن دیگر از جوهر برون آرد ۱
به شوق آن گل رخسار از بلبل عجب نبود
به رنگ غنچه گر در بیضه بال و پر برون آرد ۲
اگر اشکی فرو ریزم ز مژگان خون می ریزد
وگر آهی برآرم از جگر خنجر برون آرد ۳
در مقصود افتاد از کفم در بحر نومیدی
مگر غواص لطف ساقی کوثر برون آرد ۴
عجب نبود ز شوق باده نوشیهای من جویا
چو لاله از نهاد سنگ اگر ساغر برون آرد ۵
که این آیینه حسن دیگر از جوهر برون آرد ۱
به شوق آن گل رخسار از بلبل عجب نبود
به رنگ غنچه گر در بیضه بال و پر برون آرد ۲
اگر اشکی فرو ریزم ز مژگان خون می ریزد
وگر آهی برآرم از جگر خنجر برون آرد ۳
در مقصود افتاد از کفم در بحر نومیدی
مگر غواص لطف ساقی کوثر برون آرد ۴
عجب نبود ز شوق باده نوشیهای من جویا
چو لاله از نهاد سنگ اگر ساغر برون آرد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۵ - خون جگر زهر بن مو بی تو سر شود
گوهر بعدی:شماره ۴۱۷ - مهر را آن حسن سرکش گرم بیتابی کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
