هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و پراحساس است که در آن شاعر از عشق و فراق سخن میگوید و از درد دوری و بیتابی خود مینالد. تصاویری مانند اشک گردابی، سیلاب گریه، و پروانهی بیقرار بهکار رفتهاند تا احساسات عمیق و آتشین شاعر را نشان دهند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانهی عمیق و احساسات پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر بهکاررفته (مانند «اشک گردابی» و «سیلاب گریه») ممکن است برای کودکان نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۴۱۷ - مهر را آن حسن سرکش گرم بیتابی کند
مهر را آن حسن سرکش گرم بیتابی کند
خون به دل یاقوت را آن لعل عنابی کند ۱
آنقدر بر خویش می پیچم به یاد طره ای
کز دلم تا دیده صد جا اشک گردابی کند ۲
تا بگیرد ارتفاع کوکب حسن ترا
مهر پیر چرخ را در کف سطرلابی کند ۳
چشم آن دارم ز درد او که مانند حباب
خانهٔ تن را زجوش گریه سیلابی کند ۴
بی تو شبها پای تا سر محشر پروانه ام
در تنم هر قطرهٔ خون بسکه بی تابی کند ۵
تا نفس داریم جویا خاکساری می کنیم
غیر گو یک چند خانی بلکه نوابی کند ۶
خون به دل یاقوت را آن لعل عنابی کند ۱
آنقدر بر خویش می پیچم به یاد طره ای
کز دلم تا دیده صد جا اشک گردابی کند ۲
تا بگیرد ارتفاع کوکب حسن ترا
مهر پیر چرخ را در کف سطرلابی کند ۳
چشم آن دارم ز درد او که مانند حباب
خانهٔ تن را زجوش گریه سیلابی کند ۴
بی تو شبها پای تا سر محشر پروانه ام
در تنم هر قطرهٔ خون بسکه بی تابی کند ۵
تا نفس داریم جویا خاکساری می کنیم
غیر گو یک چند خانی بلکه نوابی کند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۶ - مشو دل تنگ چون از عارضش خط سر برون آرد
گوهر بعدی:شماره ۴۱۸ - عبث دل از غم آن شوخ کافرکیش می پیچد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
