هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف عشق و زیبایی معشوق میپردازد. شاعر از برقع مشکین، چشمهای پر از رمز و راز، و آیینهٔ دل سخن میگوید که همگی نمادهای عشق و اشتیاق هستند. در نهایت، شعر به غزلی با مضامین عالی و فکرتی ژرف اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۴۵۵ - چون برقع مشکین ز رخ آل گشاید
چون برقع مشکین ز رخ آل گشاید
از پلک و مژه دیده پر و بال گشاید ۱
در فکر خموشی پر پرواز خیال است
اندیشه ام از بستن لب بال گشاید ۲
از نقش قدم چون کمر جلوه ببندی
صد چشم به راه تو ز دنبال گشاید ۳
آیینهٔ دل ساغر خون گشت زچشمی
کز شوخی مژگان رگ تمثال گشاید ۴
جویا غزل فکرت عالی نسب است این
از دل گر هم عقدهٔ تبخال گشاید ۵
از پلک و مژه دیده پر و بال گشاید ۱
در فکر خموشی پر پرواز خیال است
اندیشه ام از بستن لب بال گشاید ۲
از نقش قدم چون کمر جلوه ببندی
صد چشم به راه تو ز دنبال گشاید ۳
آیینهٔ دل ساغر خون گشت زچشمی
کز شوخی مژگان رگ تمثال گشاید ۴
جویا غزل فکرت عالی نسب است این
از دل گر هم عقدهٔ تبخال گشاید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۴ - به ابرو الفتی پیوسته آن مژگان خم دارد
گوهر بعدی:شماره ۴۵۶ - به صد محنت دهان ما ز روزی بهره ور گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.