در تغیر روزگار و انتقال مملکت

شنیدم که در مصر میری اجل
سپه تاخت بر روزگارش اجل ۱

جمالش برفت از رخ دل فروز
چو خور زرد شد بس نماند ز روز ۲

گزیدند فرزانگان دست فوت
که در طب ندیدند داروی موت ۳

همه تخت و ملکی پذیرد زوال
بجز ملک فرمانده لایزال ۴

چو نزدیک شد روز عمرش به شب
شنیدند می‌گفت در زیر لب ۵

که در مصر چون من عزیزی نبود
چو حاصل همین بود چیزی نبود ۶

جهان گرد کردم نخوردم برش
برفتم چو بیچارگان از سرش ۷

پسندیده رایی که بخشید و خورد
جهان از پی خویشتن گرد کرد ۸

در این کوش تا با تو ماند مقیم
که هرچ از تو ماند دریغ است و بیم ۹

کند خواجه بر بستر جان‌گداز
یکی دست کوتاه و دیگر دراز ۱۰

در آن دم تو را می‌نماید به دست
که دهشت زبانش ز گفتن ببست ۱۱

که دستی به جود و کرم کن دراز
دگر دست کوته کن از ظلم و آز ۱۲

کنونت که دست است خاری بکن
دگر کی برآری تو دست از کفن؟ ۱۳

بتابد بسی ماه و پروین و هور
که سر بر نداری ز بالین گور ۱۴