هوش مصنوعی:
این متن به زیباییهای زندگی و ناپایداری آن اشاره دارد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند جام، آتش، ساغر، و مگس، به این مفهوم میپردازد که لذتهای دنیوی زودگذر هستند و غرور و تکبر میتواند به سرنگونی بینجامد. همچنین، تأکید بر فروتنی و تسلیم در برابر تقدیر از دیگر مضامین اصلی این شعر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین اخلاقی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۲۴ - آنکه چون جامی خورد آتش به بزمی در زند
آنکه چون جامی خورد آتش به بزمی در زند
آفت دوران شود گر ساغر دیگر زند ۱
می تواند گشت از خوان که و مه کامیاب
دست تسلیم آنکه دایم چون مگس بر سر زند ۲
می تواند روز و شب تاج سر افلاک بود
هر که استغنا چو مهر و ماه بر افسر زند ۳
مدت ایام دولت پنج روزش بیش نیست
مدعی جویا چو گل گیرم که طبل زر زند ۴
آفت دوران شود گر ساغر دیگر زند ۱
می تواند گشت از خوان که و مه کامیاب
دست تسلیم آنکه دایم چون مگس بر سر زند ۲
می تواند روز و شب تاج سر افلاک بود
هر که استغنا چو مهر و ماه بر افسر زند ۳
مدت ایام دولت پنج روزش بیش نیست
مدعی جویا چو گل گیرم که طبل زر زند ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۳ - دل آشفتهٔ من کی دماغ گلستان دارد
گوهر بعدی:شماره ۵۲۵ - دلی که نیست حزین شادمان نمی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.