هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و دل‌بستگی شاعر به معشوق سخن می‌گوید. شاعر از جذبه‌های معشوق، سردمهرهای او، و تأثیرات عمیق عشق بر روح و روان خود می‌گوید. همچنین، از زیبایی‌های طبیعت و تشبیه‌های ظریف برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و شناخت ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۵۲۷ - دلم هر گاه احرام طواف یار می بندد

دلم هر گاه احرام طواف یار می بندد
فلک چون غنچه اش محمل بنوک خار می بندد ۱

زپیچ و تاب آن زلف گرهگیرم بود روشن
که چشم جادوی او بندها بر مار می بندد ۲

مرا افسرده دارد سردمهریهای او چندان
که بر مژگان سرشکم چون در شهوار می بندد ۳

خیال عارض او می گشاید ده در جنت
به رویم باغبان گر یک در گلزار می بندد ۴

خرامت چون به دام حیرت آرد اهل گلشن را
ز افغان غنچه سان مرغ چمن منقار می بندد ۵

برفت از هوش جویا در نگاه اولین ورنه
هر آن کس واله آن بت شور زنار می بندد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۲۶ - فلک تیغ ستم کی از من مهجور بردارد؟
گوهر بعدی:شماره ۵۲۸ - غنچه از نسبت لعل تو نزاکت دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.