شماره ۵۳۷ - ماه من از بام قصر امروز چون سر برکشید

ماه من از بام قصر امروز چون سر برکشید
آفتاب از صبحدم سر در ته چادر کشید ۱

می رود بیرون ز آغوشش تن از جوش صفا
همچو ماه چارده تا خویش را در برکشید ۲

پرنیان رنگ آن رخسار از بس نازک است
چشمم از تار نگه این صفحه را مسطر کشید ۳

در ترازوی تمیز ما بود ناقص عیار
خاک کوی یار را هر کس که با گوهر کشید ۴

ماه نو بی منت خورشید شد بدر تمام
تا به طاق ابروی مردانه ات ساغر کشید ۵

از ضعیفی در نمی آید به هر اندیشه ای
هر مصور کی تواند صورت لاغر کشید ۶

همچو خورشید برین تاج سر افلاک شد
هر که او جویا به استغنا سر از افسر کشید ۷