شماره ۶۳۶ - در دل، آنانکه غم یار نهان می دارند

در دل، آنانکه غم یار نهان می دارند
شعله ای را بخس و خار نهان می دارند ۱

عزلت آنانکه گزیدند پی شهره شدن
راز در پردهٔ اسرار نهان می دارند ۲

غنچهٔ لاله صفت چون جگر آشامان
داغ را در دل افگار نهان می دارند ۳

به سر زلف تو آنانکه دلی باخته اند
مهره را در دهن مار نهان می دارند ۴

حیف از آن آینهٔ دل که ز گرد کلفت
در پس پردهٔ زنگار نهان می دارند ۵

پرده داران حرمخانهٔ اسرار ترا
از دل و دیدهٔ خونبار نهان می دارند ۶

می گزیدند کسانی که زمردم جویا
یار از دیدهٔ اغیار نهان می دارند ۷