هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از تشبیه‌های زیبا و تصاویر شاعرانه برای بیان درد عشق و اشک‌های ناشی از آن استفاده می‌کند. شاعر از اشک‌ها، خوناب، گلاب، و دیگر مایعات به عنوان نمادهای رنج و عشق بهره می‌برد و به تأثیر عشق بر روح و روان اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۶۴۰ - هر که در عشقت ز مژگان اشک نابش می چکد

هر که در عشقت ز مژگان اشک نابش می چکد
غالبا خوناب خامی از کبابش می چکد ۱

بر گل رویت نگاه شعله آشامان عشق
اندکی گر پا بیفشارد گلابش می چکد ۲

هر که دارد گریه اش سامان آهی در گره
اشک از مژگان تر همچو حبابش می چکد ۳

تشنه لب زخمی که من دارم در آغوش هوس
تیغ او را بسکه می افشارد آبش می چکد ۴

باده پیمایی که باشد ساقی کوثر پرست
فیض از دامان تر همچون سحابش می چکد ۵

درس عشقی هر که جویا بیش می سازد روان
صاف منصوری ز اوراق کتابش می چکد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۳۹ - چو از فکر کام تو حاصل شود
گوهر بعدی:شماره ۶۴۱ - آنکه زلفش به دلم دست تطاول پیچد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.