شماره ۶۴۷ - گل به آن روی نکو می ماند

گل به آن روی نکو می ماند
مل به لعل لب او می ماند ۱

ماه اگر ماه شب چارده است
بی کم و کاست به او می ماند ۲

ستم و جور بمن می گذرد
به تو ای عربده جو می ماند ۳

باده تر طیب دماغم نکند
سر خشکم بکدو می ماند ۴

ساغر می چو لبالب باشد
به تو ای آینه رو می ماند ۵

جوهر تیغ ستم در کف چرخ
کی به آن پیچش مو می ماند ۶

رفتم از سیر گل و غنچه ز دست
این بجام آن به سبو می ماند ۷

مژه بر دور دو چشمم جویا
به کنار لب جو می ماند ۸