هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عقل و غم، آدمیت و ارزش انسان، عشق و تأثیرات آن، و رنج هجران میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند عقل، عشق، آدمیت، و طبیعت برای بیان احساسات و اندیشههای عمیق استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۴۹ - دل به قدر عقل هر کس را اسیر غم شود
دل به قدر عقل هر کس را اسیر غم شود
چون سبک مغزی فزون شد سرگردانی کم شود ۱
آدمیت فوق خوبیها بود، خوارش مگیر
آنکه بتواند ملک گردید، کاش آدم شود ۲
گر غباری ز آستان عشق بنشیند به کوه
سونش الماس جزء اعظم مرهم شود ۳
صبحدم چون بی نقاب آمد به گلشن بوی گل
از گداز شرم بر رخسار او شبنم شود ۴
بسکه در هجر تو، جویا تن به سختی داده است
در رگش مانند مژگان تو نشتر خم شود ۵
چون سبک مغزی فزون شد سرگردانی کم شود ۱
آدمیت فوق خوبیها بود، خوارش مگیر
آنکه بتواند ملک گردید، کاش آدم شود ۲
گر غباری ز آستان عشق بنشیند به کوه
سونش الماس جزء اعظم مرهم شود ۳
صبحدم چون بی نقاب آمد به گلشن بوی گل
از گداز شرم بر رخسار او شبنم شود ۴
بسکه در هجر تو، جویا تن به سختی داده است
در رگش مانند مژگان تو نشتر خم شود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۴۸ - رهی از خود نرفتن غیر گمراهی نمی باشد
گوهر بعدی:شماره ۶۵۰ - در این زمانه خوشش باد اگر غمی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.