گفتار اندر ملاطفت با دشمن از روی عاقبت اندیشی

چو شمشیر پیکار برداشتی
نگه دار پنهان ره آشتی ۱

که لشکر کشوفان مغفر شکاف
نهان صلح جستند و پیدا مصاف ۲

دل مرد میدان نهانی بجوی
که باشد که در پایت افتد چو گوی ۳

چو سالاری از دشمن افتد به چنگ
به کشتن برش کرد باید درنگ ۴

که افتد کز این نیمه هم سروری
بماند گرفتار در چنبری ۵

اگر کشتی این بندی ریش را
نبینی دگر بندی خویش را ۶

نترسد که دورانش بندی کند
که بر بندیان زورمندی کند؟ ۷

کسی بندیان را بود دستگیر
که خود بوده باشد به بندی اسیر ۸

اگر سرنهد بر خطت سروری
چو نیکش بداری، نهد دیگری ۹

اگر خفیه ده دل بدست آوری
از آن به که صدره شبیخون بری ۱۰