شماره ۶۶۰ - بحر را چشم تر ما از نظر می افکند

بحر را چشم تر ما از نظر می افکند
کوه را بار غم از کمر می افکند ۱

گر زبانم ریزه خوان شکوه شد از جا مرو
شعلهٔ عشقست گاهی هم شرر می افکند ۲

وادی خونخوار عشق است اینکه در گام نخست
ناخن از سر پنجهٔ شیران نر می افکند ۳

در دلم کز صاف یکرنگیست تخمیر گلش
هر نفس نیرنگ او رنگ دگر می افکند ۴

ماه نو امروز اگر با ابروش در همسری است
هفتهٔ دیگر تماشا کن سپر می افکند ۵

شوخی حسن ترا نازم که از موج صفا
خار در پیراهن آب گهر می افکند ۶

هر که نگزیند کنار از دور پر آشوب جام
خویش را جویا به گرداب خطر می افکند ۷