شماره ۶۵۹ - می به جام گل از آن رخسار زیبا ریختند

می به جام گل از آن رخسار زیبا ریختند
رنگ سرو از سایهٔ آن قد رعنا ریختند ۱

خلوت دل روشن از فیض ریاضت می شود
شمع این بزم از گداز پیکر ما ریختند ۲

خواستم تا در خیال آرم شکوه عشق را
چشم چون برهم زدم در قطره دریا ریختند ۳

شرم افشای حقیقت مهر لب شد هر قدر
صاف منصوری به جام طاقت ما ریختند ۴

خوش نگاهان امشب از هر جنبش مژگان شوخ
ترکش تیری مرا در سینه یکجا ریختند ۵

روشن از کیفیت معنی است بزم اینجا، مگر
از گداز شیشهٔ دل شمع مینا ریختند ۶

کم کسی از آن حسن نیم رنگش آگهست
معنیی بود اینکه جویا در دل ما ریختند ۷