هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، به بیان احساسات و عواطف شاعر نسبت به معشوق و ارتباط عمیق عاشق و معشوق می‌پردازد. شاعر از نور مهر معشوق در جان خود سخن می‌گوید و درد عشق را توصیف می‌کند. همچنین، از تشبیهات زیبایی مانند شمع، آینه، ستاره و خورشید برای بیان این احساسات استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۶۶۴ - چو مهر دوست مرا در حریم جان تابد

چو مهر دوست مرا در حریم جان تابد
به رنگ شمع ز نور دلم زبان تابد ۱

به درد نکته سراباش! آه از سختی
که نارسیده به درگاه دل عنان تابد ۲

چنانکه آینه تابان شود ز پرتو مهر
ز باده آن گل رخسار آنچنان تابد ۳

به غیر داغ دل دردمند عاشق نیست
ستاره ای که در این تیره خاکدان تابد ۴

چنانکه روی زمین روشن است از خورشید
فروغ جبههٔ صدقم بر آسمان تابد ۵

برای گوهر یکدانهٔ دل جویا
ز پیچ و تاب دو زلف تو ریسمان تابد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۶۳ - سوار ابلق لیل و نهار خود باشد
گوهر بعدی:شماره ۶۶۵ - آیینه با وقار تو سیماب می شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.