هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از جویا، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف عشق و تأثیر آن بر روح و جان میپردازد. شاعر با بیان تأثیر محبوب بر عناصر طبیعت و حالات درونی، عمق احساسات خود را نشان میدهد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۶۵ - آیینه با وقار تو سیماب می شود
آیینه با وقار تو سیماب می شود
با شوخی تو برق رگ خواب می شود ۱
جرأت بود مکیدن آن لب که چون نبات
تا در دهن گذاشته ای آب می شود ۲
آن باده ای که حسن بمینای دل کند
در پرده های دیدهٔ ما ناب می شود ۳
سرگشتگیان چاه زنخدان یار را
در گریه عضو عضو چو دولاب می شود ۴
سرگشتگی ز صورت حالم عیان بود
از عکس رویم آینه گرداب می شود ۵
جویا دلت بمهر علی روشن است از آن
شبها ز ود آه تو مهتاب می شود ۶
با شوخی تو برق رگ خواب می شود ۱
جرأت بود مکیدن آن لب که چون نبات
تا در دهن گذاشته ای آب می شود ۲
آن باده ای که حسن بمینای دل کند
در پرده های دیدهٔ ما ناب می شود ۳
سرگشتگیان چاه زنخدان یار را
در گریه عضو عضو چو دولاب می شود ۴
سرگشتگی ز صورت حالم عیان بود
از عکس رویم آینه گرداب می شود ۵
جویا دلت بمهر علی روشن است از آن
شبها ز ود آه تو مهتاب می شود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۴ - چو مهر دوست مرا در حریم جان تابد
گوهر بعدی:شماره ۶۶۶ - از شور جنون هیچ کس آگاه نمی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.