هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که از زیباییهای طبیعت و معشوق با استفاده از استعارههای گل و سبزه سخن میگوید. شاعر با ترکیب لفظ و معنی، وفاداری و دلبری را به تصویر میکشد و از همنشینی با طبیعت و معشوق به عنوان منبع فیض یاد میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۶۷۱ - خط به گرد عارضش گرد شمیم گل بود
خط به گرد عارضش گرد شمیم گل بود
سبزهٔ پشت لبش موج نسیم گل بود ۱
لفظ و معنی در لبش با یکدگر جوشیده اند
همچو رنگ و بوی گل کاندر حریم ل بود ۲
می کند هر کس ز سیر باغ استشمام فیض
فیض عامی لازم طبع کریم گل بود ۳
از وفاداری شعار دلبری را تازه کن
ورنه بودن بی وفا طور قدیم گل بود ۴
از مصاحب می توان بر حال هر کس راه برد
با تو جویا همنشین بلبل ندیم گل بود ۵
سبزهٔ پشت لبش موج نسیم گل بود ۱
لفظ و معنی در لبش با یکدگر جوشیده اند
همچو رنگ و بوی گل کاندر حریم ل بود ۲
می کند هر کس ز سیر باغ استشمام فیض
فیض عامی لازم طبع کریم گل بود ۳
از وفاداری شعار دلبری را تازه کن
ورنه بودن بی وفا طور قدیم گل بود ۴
از مصاحب می توان بر حال هر کس راه برد
با تو جویا همنشین بلبل ندیم گل بود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷۰ - آن دم که باده کلفتم از سینه می برد
گوهر بعدی:شماره ۶۷۲ - شب که در ساغر شراب ارغوان افکنده بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.