هوش مصنوعی:
این متن شعری است که بر پذیرش رضای الهی، امید به بخشش و دوری از غم تأکید دارد. شاعر بیان میکند که با توکل به خداوند کریم، غم و ناامیدی جایگاهی ندارد و هر که به او پناه ببرد، از اضطراب در امان است. همچنین، متن به سادهدلی و امید به رحمت الهی اشاره دارد و از خودنمایی و تکبر دوری میجوید.
رده سنی:
14+
مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی است که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل میگیرد.
شماره ۶۷۵ - غمی به خاطرم از بیش و کم نمی آید
غمی به خاطرم از بیش و کم نمی آید
به هر دلی که رضاجوست غم نمی آید ۱
به هر چه می کنی، امیدوار بخشش باش!
که از کریم به غیر از کرم نمی آید ۲
گسیختن نتواند چو با تو دل پیوست
ز هر که رام تو گردید رم نمی آید ۳
فغان که غافلی از نکهت کباب دلم
به هر کجا که تویی بوی غم نمی آید ۴
امید رحم ز چشم تو عین ساده دلیست
کزین سیاه درون جز ستم نمی آید ۵
مجوی جوهر مردی ز خودنما جویا
که هیچ کار ز شیر علم نمی آید ۶
به هر دلی که رضاجوست غم نمی آید ۱
به هر چه می کنی، امیدوار بخشش باش!
که از کریم به غیر از کرم نمی آید ۲
گسیختن نتواند چو با تو دل پیوست
ز هر که رام تو گردید رم نمی آید ۳
فغان که غافلی از نکهت کباب دلم
به هر کجا که تویی بوی غم نمی آید ۴
امید رحم ز چشم تو عین ساده دلیست
کزین سیاه درون جز ستم نمی آید ۵
مجوی جوهر مردی ز خودنما جویا
که هیچ کار ز شیر علم نمی آید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷۴ - عیار ناقصان از فکر کامل می تواند شد
گوهر بعدی:شماره ۶۷۶ - چو انگشتان نایی دایما در رقص می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.