هوش مصنوعی: این متن شعری است که بر پذیرش رضای الهی، امید به بخشش و دوری از غم تأکید دارد. شاعر بیان می‌کند که با توکل به خداوند کریم، غم و ناامیدی جایگاهی ندارد و هر که به او پناه ببرد، از اضطراب در امان است. همچنین، متن به ساده‌دلی و امید به رحمت الهی اشاره دارد و از خودنمایی و تکبر دوری می‌جوید.
رده سنی: 14+ مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی است که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل می‌گیرد.

شماره ۶۷۵ - غمی به خاطرم از بیش و کم نمی آید

غمی به خاطرم از بیش و کم نمی آید
به هر دلی که رضاجوست غم نمی آید ۱

به هر چه می کنی، امیدوار بخشش باش!‏
که از کریم به غیر از کرم نمی آید ۲

گسیختن نتواند چو با تو دل پیوست
ز هر که رام تو گردید رم نمی آید ۳

فغان که غافلی از نکهت کباب دلم
به هر کجا که تویی بوی غم نمی آید ۴

امید رحم ز چشم تو عین ساده دلیست
کزین سیاه درون جز ستم نمی آید ۵

مجوی جوهر مردی ز خودنما جویا
که هیچ کار ز شیر علم نمی آید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۷۴ - عیار ناقصان از فکر کامل می تواند شد
گوهر بعدی:شماره ۶۷۶ - چو انگشتان نایی دایما در رقص می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.