هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از جوشش دل و عشق سخن می‌گوید، با اشاراتی به رنج‌ها و لذت‌های عشق، سکوت و تأمل، و پذیرش نیک و بد. شاعر از زبان دل و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند خمکده، غنچه، و آینه، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی داشته باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۶۸۵ - دل را به قدر خمکده ها جوش داده اند

دل را به قدر خمکده ها جوش داده اند
تا منصب قبول تو می نوش داده اند ۱

هر لخت دل زبان دگر شد مرا به کام
تا همچو غنچه ام لب خاموش داده اند ۲

این شیوه خاصهٔ مژه های دراز تست
هر نیش را نه چاشنی نوش داده اند ۳

روشندلان که مسلکشان عالم رضاست
بر نیک و بد چو آینه آغوش داده اند ۴

جوش خیالت از سر ماکم نمی شود
ما را مدام ساغر سر جوش داده اند ۵

در روزگار اهل کمالند بی سخن
خوش رتبه ای به مردم خاموش داده اند ۶

جویا چو موج بی سر و پایان راه عشق
دایم به لجهٔ خطر آغوش داده اند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۸۴ - به شوخی برق را راه تپش بر بال و پر بندد
گوهر بعدی:شماره ۶۸۶ - تنها نه همین یارم گوش سبکی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.