هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تصاویر شاعرانه و استعارههای عمیق برای بیان احساسات عمیق و روحانی استفاده میکند. شاعر از عناصر طبیعت مانند برق، کوه، نخل، و موج برای توصیف عشق و رنجهای عاشقانه بهره میبرد. همچنین، مفاهیمی مانند ترک علایق، کامیابی دل، و اشکهای خونین به کار رفتهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و استعارهها ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی برای درک کامل داشته باشند.
شماره ۶۸۴ - به شوخی برق را راه تپش بر بال و پر بندد
به شوخی برق را راه تپش بر بال و پر بندد
به تمکین کوه را چون کوچک ابدالان کمر بندد ۱
دل از ترک علایق کامیاب مدعا گردد
بلی این نخل چون برگش فرو ریزد ثمر بندد ۲
فغان از موج خیز عشق کز دل تا سر مژگان
به طفل اشک صد جا ره ز خوناب جگر بندد ۳
حلاوت تا به مغز استخوانش را فرو گیرد
کمر بر کام بخشی آنکه همچون نیشکر بندد ۴
دلم از بسکه جویا سردمهری دیده از خوبان
سرشکم بر سر مژگان به آیین گهر بندد ۵
به تمکین کوه را چون کوچک ابدالان کمر بندد ۱
دل از ترک علایق کامیاب مدعا گردد
بلی این نخل چون برگش فرو ریزد ثمر بندد ۲
فغان از موج خیز عشق کز دل تا سر مژگان
به طفل اشک صد جا ره ز خوناب جگر بندد ۳
حلاوت تا به مغز استخوانش را فرو گیرد
کمر بر کام بخشی آنکه همچون نیشکر بندد ۴
دلم از بسکه جویا سردمهری دیده از خوبان
سرشکم بر سر مژگان به آیین گهر بندد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸۳ - هرگز از پیش نظر آن رخ رخشان نرود
گوهر بعدی:شماره ۶۸۵ - دل را به قدر خمکده ها جوش داده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.