خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که از احساسات عمیق و تصاویر شاعرانه برای بیان درد عشق، ناامیدی و رنج‌های عاطفی استفاده می‌کند. شاعر از استعاره‌هایی مانند آیینه، چشمه، طاووس بهار و آبشار برای توصیف حالت‌های درونی خود بهره می‌برد. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیمی مانند آبرو، داغ دل و نزاکت دارد که نشان‌دهنده‌ی تأملات اخلاقی و عاطفی است.

رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

نونهالم را ز بس بگذاشت بر شوخی مدار
عکس در آیینه چون در چشمه باشد بیقرار

از بر خود افکند در سینه کندنها برون
هست از نامی من عاصی نگین را بسکه عار

سخت رنگین می نماید جلوهٔ موج هوا
یا زمستی بال افشان گشته طاؤس بهار

هر که بر درگاه دولت مانع سایل گماشت
چو بداری بهر خود آماده کرد از چوب دار

در برم دل داغ خوبیهای بیش از حد اوست
در نمی آید میانش از نزاکت در کنار

سوی خلق اندازد آخر از نظرها مرد را
آبرو ریزد ز چین جبهه اش چون آبشار

از خمار باده جویا بسکه امشب خشک ماند
هر لب من کار دندان می کند مقراض وار

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir