هوش مصنوعی:
این شعر از درد فراق و جدایی سخن میگوید و احساسات تلخ و گریههای ناشی از آن را با تصاویری مانند ابر و گلاب توصیف میکند. شاعر از گذرا بودن زندگی و اهمیت ذخیره کردن لحظات یاد میکند و هشدار میدهد که با افراد اهل حساب معاشرت کنید. همچنین، نگرانی از خاموش شدن آتش عشق و رنج شدید روحی بیان شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر، همچنین استفاده از استعارههای پیچیده، برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری نیاز دارد. نوجوانان در این سن معمولاً بهتر میتوانند با چنین مضامینی ارتباط برقرار کنند.
شماره ۷۱۸ - گریم ز هجر آن گل رو چون سحاب وار
گریم ز هجر آن گل رو چون سحاب وار
باشد شمیم گریهٔ تلخم گلاب وار ۱
یکدم ذخیره ای است برای تمام عمر
گردآوری کنی چو نفس را حباب وار ۲
با هر که معنیی بود از اهل روزگار
گیرد کنارهٔ نقط انتخاب وار ۳
از هر که با تو گشته معاشر، حساب گیر!
نبود وجود دورنما را سراب وار ۴
ترسم مباد آتش جویا شود خموش
از بس گریست با همه اعضا کباب وار ۵
باشد شمیم گریهٔ تلخم گلاب وار ۱
یکدم ذخیره ای است برای تمام عمر
گردآوری کنی چو نفس را حباب وار ۲
با هر که معنیی بود از اهل روزگار
گیرد کنارهٔ نقط انتخاب وار ۳
از هر که با تو گشته معاشر، حساب گیر!
نبود وجود دورنما را سراب وار ۴
ترسم مباد آتش جویا شود خموش
از بس گریست با همه اعضا کباب وار ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱۷ - می رباید خط روی لاله گونم بیشتر
گوهر بعدی:شماره ۷۱۹ - بی جلوهٔ روی تو نظر بسته نکوتر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
