هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد و سوزش درونی سخن میگوید و از چراغ به عنوان نمادی از روشنایی و رنج استفاده میکند. شاعر از عشق، رنج، و روشنایی درونی صحبت میکند و از عناصری مانند سنگ، باد، ماه، و پروانه برای بیان احساسات خود بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند رنج و مرگ نیاز به درک بالاتری دارد.
شماره ۷۸۹ - بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ
بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ
پیش ازان دم کز شرر در سنگ شد روشن چراغ ۱
آهم از سوزت چراغ دودمان شعله است
می توانم کردن از باد نفس روشن چراغ ۲
برقع افکندیز رخسار و بسی شرمنده است
پیش رویت ماه، چون در وادی ایمن چراغ ۳
مردن آسا نگر کز چشم پوشیدن رود
گرچه دارد خون صد پروانه بر گردن چراغ ۴
می نماید از نگاه عارفان حال درون
نور دل از دیده میتابد چو از روزن چراغ ۵
پیش ازان دم کز شرر در سنگ شد روشن چراغ ۱
آهم از سوزت چراغ دودمان شعله است
می توانم کردن از باد نفس روشن چراغ ۲
برقع افکندیز رخسار و بسی شرمنده است
پیش رویت ماه، چون در وادی ایمن چراغ ۳
مردن آسا نگر کز چشم پوشیدن رود
گرچه دارد خون صد پروانه بر گردن چراغ ۴
می نماید از نگاه عارفان حال درون
نور دل از دیده میتابد چو از روزن چراغ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸۸ - غیر از دلم که بی تو در او گشته داغ جمع
گوهر بعدی:شماره ۷۹۰ - میستاند باج از صرصر نگاه تند خلق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.