هوش مصنوعی: این متن شعری از حافظ است که به زیبایی‌های زندگی مانند شراب، عشق و طبیعت می‌پردازد و از گذر عمر و ارزش لحظات سخن می‌گوید. همچنین، به انتقاد از برخی شرایط اجتماعی و کم‌اهمیتی به اهل سخن اشاره دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، اشاره به شراب و برخی انتقادات اجتماعی ممکن است برای سنین پایین‌تر نامناسب باشد.

شماره ۷۹۳ - ز فیض باده شود پیکر ضعیف شگرف

ز فیض باده شود پیکر ضعیف شگرف
چنانکه ماه نو از آفتاب بندد طرف ۱

چو بشکفد به می جلوهٔ تو غنچهٔ گل
شراب رنگ بریزد برون ز تنگی ظرف ۲

در این زمانه به جز شاهد و شراب، آخوند!‏
چه نحو عمر گرانمایه کس نماید صرف ۳

سزد که جان به تن مرده چون مسیح دمد
کسی به خوبی لعل لبش ندارد حرف ۴

سفیدی بدن مهوشان کشمیری
خنگ است به چشمم ز روشنایی برف ۵

ز رفتنت دل پر اضطراب من در خون
نهان شده است چو سیماب در دل شنجرف ۶

رواج اهل سخن رفته از میان جویا
وگرنه کس به سخندانیت ندارد حرف ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۹۲ - گر نیست آفتاب برین در کمین برف
گوهر بعدی:شماره ۷۹۴ - جمله عالم را هویدا کرد عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.