شماره ۸۰۰ - از سوز دلم دیدهٔ مهجور شود خشک

از سوز دلم دیدهٔ مهجور شود خشک
هر قطرهٔ خون در تن رنجور شود خشک ۱

ای مغبچهٔ مگشا سر خم محتسب آمد
این چشمه مباد از نظر شور شود خشک ۲

هر سر که در او زمزمهٔ عشق نباشد
امید که چون کاسهٔ طنبور شود خشک ۳

هرگز نبرد نام می از مرده دلی ها
یارب لب زاهد چو لب گور شود خشک ۴

آن زخم که لب تشنهٔ آب دم تیغ است
مپسند که همچون لب مخمور شود خشک ۵

جویا ز تف آتش دل سیل سرشکم
چون آینه در دیدهٔ مهجور شود خشک ۶