هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی به بیان حالات دل و عشق می‌پردازد. شاعر از درد دل، رنج عشق، و دوری از معشوق سخن می‌گوید و از خداوند پناه می‌طلبد. او بر اهمیت گوش دادن به ندای دل تأکید دارد و از دام‌های عشق و رنج‌های آن می‌نالد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و دل‌تنگی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

شماره ۸۰۶ - باشد کسی که سر خوی او ز جام دل

باشد کسی که سر خوی او ز جام دل
دایم به رنگ غنچه بخندد به کام دل ۱

کی دلنشین شود اگر از دل سخن نخاست
گوش دل آمده شنوای کلام دل ۲

از خصم خانگی به خدا می برم پناه
بر صفحهٔ وجود نماناد نام دل ۳

قفل درون خانه گشادن نمی توان
یارب کسی مباد گرفتار دام دل ۴

حال دل ابتر است بخر سوز درد عشق
سر رشته ایست آه برای نظام دل ۵

هرگز به من ز نار دو چشمت نگشت چار
نشنیدی از زبان نگاهم پیام دل ۶

از خود برآو خلوت دل را سراغ گیر!‏
کز خویش رم نکرده نگردید رام دل ۷

جویا نرفت لذت عشقم زکام جان
باشد مرا ز چاشنی غم قوام دل ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۰۵ - حسن صدا از آن دهن غنچه فام تنگ
گوهر بعدی:شماره ۸۰۷ - گل کی نهد از ناز قدم بر سر بلبل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.