هوش مصنوعی:
شاعر در این متن با استفاده از تشبیه خود به گل، بیان میکند که مانند گل از خاک سر برمیآورد، با پنجههایش گریبان میدراند، و خود را از چمن به دامان نسیم میآویزد و میرود. این متن نمادی از رشد، تحول و رهایی است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری موجود در متن برای درک و لذت بردن، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۸۱۵ - به محشر تا سری از خاک بیرون آورم چون گل
به محشر تا سری از خاک بیرون آورم چون گل
سراپا پنجه گردم تا گریبانی درم چون گل ۱
ز جوش تا توانی می توانم زین چمن خود را
بدامان نسیم آویزم و بیرون برم چون گل ۲
سراپا پنجه گردم تا گریبانی درم چون گل ۱
ز جوش تا توانی می توانم زین چمن خود را
بدامان نسیم آویزم و بیرون برم چون گل ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۴ - بیند چو خرامیدن رنگین ترا گل
گوهر بعدی:شماره ۸۱۶ - دارد دلم مهر علی از بسکه پنهان در بغل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
