هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، جمال معشوق، دوری و فراق، وصف طبیعت و احساسات درونی خود سخن می‌گوید. او از ناکامی‌ها، یادآوری خاطرات، و زیبایی‌های معشوق با زبان شاعرانه و پراحساس یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و احساسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد.

شماره ۸۳۰ - دیده بر روی خیال تو شبی واکردیم

دیده بر روی خیال تو شبی واکردیم
چشم پوشیده جمال تو تماشا کردیم ۱

الفت عالمیان بسکه نفاق آمیز است
خویش را گرد رم وحشت عنقا کردیم ۲

نارسا طالع ما بین! که به جایی نرسید
ناله هر چند که در هجر تو شبها کردیم ۳

می توان صبحدم از بستر ما گلها چید
یاد روی تو ز بس در دل شبها کردیم ۴

تبسم خانه زاد آن لب کم گوست می دانم
ملاحت از نمک پرورده های اوست می دانم ۵

قیامت دوش بر دوش خرام سرو آزادش
رعونت سایه پرورد نهال اوست می دانم ۶

زجوش بی دماغی نکهت گل بر نمی تابم
سرم سودایی آن زلف عنبربوست می دانم ۷

ز سیر گلشن کشمیر گلها می توان چیدن
نیسمش از هواداران آن گیسوست می دانم ۸

وفا از دور گردان نگاه او بود جویا
تغافل، پیشهٔ آن نرگس جادوست می دانم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۲۹ - ما را بود ز خون جگر لاله رنگ چشم
گوهر بعدی:شماره ۸۳۱ - تا ز یاد او دل غم پیشه رنگین می کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.