هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج عاشقانه و انتظار است. شاعر از غم و اشکهایش میگوید که مانند لالههای رنگین از خون جگرش روییدهاند. او از معشوقی با مژگان تیز و خدنگ یاد میکند که باعث ترس و نگرانیاش شده است. در نهایت، شاعر به یاد معشوق و رنگینکمانی از احساساتش، اشک میریزد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای غنی و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۸۲۹ - ما را بود ز خون جگر لاله رنگ چشم
ما را بود ز خون جگر لاله رنگ چشم
بادا ترا ز باده بهار فرنگ چشم ۱
مانند زخم دوخته نگشود بر رخم
ترسیده بسکه زان بت مژگان خدنگ چشم ۲
گردیده در غم تو به تاراج گریه رفت
سویت ز چاک سینه گشایم چو زنگ چشم ۳
در راه انتظار تو بدخو نشسته ام
سر تا بپا ز شوق شدم چون پلنگ چشم ۴
جویا به یاد نوگل رنگین کرشمه ام
ریزد ز اشک رنگ بهار فرنگ چشم ۵
بادا ترا ز باده بهار فرنگ چشم ۱
مانند زخم دوخته نگشود بر رخم
ترسیده بسکه زان بت مژگان خدنگ چشم ۲
گردیده در غم تو به تاراج گریه رفت
سویت ز چاک سینه گشایم چو زنگ چشم ۳
در راه انتظار تو بدخو نشسته ام
سر تا بپا ز شوق شدم چون پلنگ چشم ۴
جویا به یاد نوگل رنگین کرشمه ام
ریزد ز اشک رنگ بهار فرنگ چشم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲۸ - عقل افلاطون منش را ریشخندی می زنم
گوهر بعدی:شماره ۸۳۰ - دیده بر روی خیال تو شبی واکردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.