خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از زیبایی‌های فصل بهار و احساسات عاشقانه خود سخن می‌گوید. او از دلبستگی به معشوق، جنون عشق، و رنج‌های ناشی از آن می‌نالد و در عین حال، خود را همچون کوهی استوار و صبور توصیف می‌کند.

رده سنی: 15+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی مانند «داغ جنون» و «فیض صبر» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

فصل بهار اسیر گل و سرو و سوسنم
در دام خود کشیده چو طاؤس گلشنم

داغ جنون گلی است که چون بر سرش زدم
مانند شمع ریشه دوانید در تنم

بیخود فتاده ام چو در آیینه شخص عکس
اما همیشه پشت به دیوار آهنم

گاه نظارهٔ تو ز مژگان بهم زدن
هر دم بر آتش جگر تشنه دامنم

کی تندباد حادثه بی جا کند مرا
از فیض صبر نام خدا، کوه آهنم

هر ناله ام شکافت جگر گاه شیر را
جویا ز جوش عشق می مرد افکنم

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir