هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق شدید به معشوق سخن میگوید. او از سوزش دل، اسارت در عشق و تأثیر جمال معشوق بر خود مینویسد. همچنین، به رموز عشق و خموشی عاشقانه اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. این شعر更适合 افرادی که درک بهتری از ادبیات و احساسات پیچیده دارند.
شماره ۸۷۷ - ز شوق آنکه به گوشت رسیده آوازم
ز شوق آنکه به گوشت رسیده آوازم
به بال ناله بود چون سپند پروازم ۱
مرا کباب دل از روی گرم می سوزد
اسیر خوی توام سایه پرور نازم ۲
گر آفتاب جمال تو در نظر باشد
به روی دل در فیض است دیدهٔ بازم ۳
ز پای خم سو اخلاص بر نمی گیرم
مرا که هست فلاطون عقل دمسازم ۴
رموز عشق زمن گل نمی کند جویا
که سر به مهر خموشیست غنچهٔ رازم ۵
به بال ناله بود چون سپند پروازم ۱
مرا کباب دل از روی گرم می سوزد
اسیر خوی توام سایه پرور نازم ۲
گر آفتاب جمال تو در نظر باشد
به روی دل در فیض است دیدهٔ بازم ۳
ز پای خم سو اخلاص بر نمی گیرم
مرا که هست فلاطون عقل دمسازم ۴
رموز عشق زمن گل نمی کند جویا
که سر به مهر خموشیست غنچهٔ رازم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷۶ - افروختهٔ عشقم و پروانهٔ خویشم
گوهر بعدی:شماره ۸۷۸ - در حریم وصل از دلدار دور افتاده ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.