هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات شاعر درباره عشق، اضطراب، جستجو و حیرت در زندگی است. شاعر از دل‌بستگی به دنیای خراب، عشق و شوق درونی، اضطراب و حیرت در مسیر زندگی، و امید به دیدار معشوق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

شماره ۸۸۷ - ما که دل در فکر دنیای خراب افکنده ایم

ما که دل در فکر دنیای خراب افکنده ایم
گوهر یکدانه ای را در خلاب افکنده ایم ۱

مغز خورشید از شمیم عشق باشد عطسه ریز
تا بر این اخگر ز لخت دل کباب افکنده ایم ۲

در طریق جستجو از گرمی رفتار خویش
آتش شوقی در آغوش شتاب افکنده ایم ۳

سادگی بین کز پی تحصیل آرام و قرار
خویش را در موج خیز اضطراب افکنده ایم ۴

شاهد دیدار از آیینهٔ ما رو نتافت
تا به رخ از پردهٔ حیرت نقاب افکنده ایم ۵

در هوای گرم سیر عشق امشب ما و یار
جامه خواب از پرنیان ماهتاب افکنده ایم ۶

خویش را جویا به رنگ نقش پای زایران
بر در دولت سرای بوتراب افکنده ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۸۶ - خاکساری را چو نقش پای تا دل بسته ایم
گوهر بعدی:شماره ۸۸۸ - بی تو از بس گرد غم بر چهرهٔ دل داشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.