هوش مصنوعی:
شاعر از تجربههای زیبای طبیعت و بهار سخن میگوید، اما همچنین به فراموشی خاطرات گذشته و سکوت در برابر رنج دیگران اشاره دارد. در نهایت، از جوشش درونی و هوسهای بیپایان خود میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و درونی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند هوس و فراموشی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۹۵ - گلگشت چارباغ برو دوش کرده ایم
گلگشت چارباغ برو دوش کرده ایم
سیر بهار گلشن آغوش کرده ایم ۱
تا بر رخت چو آینه بگشوده ایم چشم
در خاطر آنچه بود فراموش کرده ایم ۲
جز گوش دل به داد اسیران که می رسد؟
اظهار شکوه با لب خاموش کرده ایم ۳
در سر همیشه جوش زند بادهٔ هوس
خود را خراب ساغر سرجوش کرده ایم ۴
سیر بهار گلشن آغوش کرده ایم ۱
تا بر رخت چو آینه بگشوده ایم چشم
در خاطر آنچه بود فراموش کرده ایم ۲
جز گوش دل به داد اسیران که می رسد؟
اظهار شکوه با لب خاموش کرده ایم ۳
در سر همیشه جوش زند بادهٔ هوس
خود را خراب ساغر سرجوش کرده ایم ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹۴ - غمی در خاطر هر کس وطن گیرد غمین باشم
گوهر بعدی:شماره ۸۹۶ - لخت لخت از یاد رویت شد دل بی کینه ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
