شماره ۹۰۲ - خیال ساغر چشم تو کرده مدهوشم

خیال ساغر چشم تو کرده مدهوشم
نگاه ناز به دوش برده از هوشم ۱

اسیر عشق توام لب به ناله نگشایم
چو غنچه در بغلم آتش است و خاموشم ۲

به روی کار خود از گریه می دهم آبی
بهار عنبرم از اشک خویش در جوشم ۳

هرگز نشد به ساغر می آشنا لبم
چون جام گل ز خون دل خود لبالبم ۴

بی اختیار همچو لب زخم می شود
در وصف تیغ ابرویت از هم جدا لبم ۵

در کام خواهش لب لعل تو جا گرفت
از ساعتی که شد به لبن آشنا لبم ۶