هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید. او از لب‌های یاقوت‌گونه، تبسم دلنشین و چشمان مست معشوق یاد می‌کند و بیان می‌دارد که خداوند او را از نگاه مردم حفظ کند. شاعر همچنین به وحدت وجود اشاره دارد و می‌گوید که معشوق خود را جدا از دیگران می‌پندارد، در حالی که چنین نیست. در ادامه، شاعر از شرم و حیا، زیبایی ماه و ستارگان و اضطراب دل خود به دلیل عشق سخن می‌گوید و در پایان، اشاره می‌کند که نکته‌سنجان از چشمان مست معشوق، هنر سخنوری می‌آموزند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.

شماره ۹۱۶ - نمک پروردهٔ لعلت تکلم

نمک پروردهٔ لعلت تکلم
گریبان چاک دندانت تبسم ۱

ترا با چشم مخموری که داری
نگهدارد خدا از چشم مردم ۲

تو خود را غیر میدانی وگرنه
جدا نبود ز قلزم موج قلزم ۳

برخسارش تماشا کن خوی شرم
صفا دارد قران ماه و انجم ۴

بناگوشی دلم را مضطرب ساخت
کزو آب گهر شد در تلاطم ۵

فراگیرند جویا نکته سنجان
زچشم مست او حسن تکلم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۱۵ - دل را اسیر پیچش آن مو گذاشتیم
گوهر بعدی:شماره ۹۱۷ - بزم رقصی زان نگار سیمبر می خواستیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.