هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر اسارت دل در پیچ و تاب موهای معشوق، ابراز عشق و وفاداری بی‌قید و شرط به او، و تسلیم کامل در برابر جمال و کرم معشوق است. شاعر از زبان عاشقی سخن می‌گوید که تمام وجودش را وقف معشوق کرده و غم‌هایش را تنها در سایهٔ او آرامش می‌یابد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه‌ای است که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

شماره ۹۱۵ - دل را اسیر پیچش آن مو گذاشتیم

دل را اسیر پیچش آن مو گذاشتیم
پابند حلقه حلقهٔ گیسو گذاشتیم ۱

چون غنچه گوئیا سرو زانوی ما یکیست
سر در غم تو بسکه به زانو گذاشتیم ۲

قندیل وار شیشهٔ دل را به یادگار
بر پیش طاق آن خم ابرو گذاشتیم ۳

آنیم که گوهر دل را ز شش جهت
گردآوری نموده به یک سو گذاشتیم ۴

کاری نکرده ایم کز او بهره ای بریم
ما کار خویش با کرم او گذاشتیم ۵

یارای کیست غیر اطاعت به درگهت
در پیشگاه حسن تو زانو گذاشتیم ۶

ما راست شش جهت گل شش برگ در نظر
از هر طرف به کوی تو تا رو گذاشتیم ۷

اظهار حال دل که زبان عاجزست از آن
جویا به آن دو چشم سخن گو گذاشتیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۱۴ - عشق در زنهار باشد از دل غم پیشه ام
گوهر بعدی:شماره ۹۱۶ - نمک پروردهٔ لعلت تکلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.